Dit stukje schreef ik in december 2022
Ieder jaar weer, vlak voor kerst kom ik in een soort reflectiemodus, een paar dagen waarin ik kijk waar ik sta, waar ik vandaan kom en uiteraard waar we samen naar toe gaan. Het heden en de toekomst zijn meestal prima. Ook nu, ook dit jaar en volgend jaar. Mooie dingen op komst en vooral samen, met elkaar.
En toch kan ik ook nu weer niet anders dan me afvragen of het heden anders was geweest met een ander verleden. Het verleden dat altijd weer pijnlijk is. Het verleden dat je niet weg kan "therapiën" maar juist moet omarmen en een echt deel van jezelf maken. Dat is dan gelijk het antwoord waar ik altijd op uitkom ookal zijn de gedachten soms nieuw. Zonder vroeger, geen heden zoals nu, geen plannen maken zoals nu.
Maar om dat om te zetten in dankbaarheid naar mijn ouders is een aantal bruggen te ver. Te diep zitten de wonden, teveel jeuk leveren de littekens nog altijd. Zelfs terwijl ik me heel goed besef dat ik ben geworden wie ik ben juist doordat "vroeger" zo'n zwartgallig rotgat is. Meestal maakt het me sterker, meestal weet ik dat ik altijd op mezelf kan terugvallen; dat moest ik immers al vanaf het moment dat ik ervaringen in herinneringen om kon zetten.
Eén zinnetje, noem het de mantra van mijn ouders, vooral door mijn moeder vaak uitgesproken komt steeds weer terug:
De liefde van je ouders moet je verdienen.
Oftewel, je moet je best ervoor doen.
Vanaf het moment dat ik moeder werd, mijn baby in m'n armen had wist ik zeker dat dit een compleet verwrongen idee is. Dat je als ouders juist liefde moet geven. En dat dat makkelijk is want het stroomt vanzelf. En hard!
Mijn kinderen zijn nu jongvolwassen en er is geen moment geweest dat ik niet onvoorwaardelijk van ze hield. Dat ik ze niet alles wilde geven, alles voor ze wilde doen om ze te leiden naar een stabiel, gelukkig en zelfstandig leven. Natuurlijk is dat voor elke ouder weleens moeilijk, zijn er fricties maar de liefde is er altijd!
Hoe ouder ik word, hoe sterker het contrast tussen mijn ouders en mijzelf gaat voelen. En daar ben ik ieder jaar toch dankbaar voor. Dit jaar nog dankbaarder dan ooit. Dat is wat kerst voor mij is. Dankbaar zijn en nog meer van de mensen om me heen houden dan dat ik al deed.
Reactie plaatsen
Reacties